Welkom bij cdrecensies.nl

This is the place to be, tenminste, als je een eerlijke mening op prijs stelt  ????

Hier geven wij onze mening over cd's die wij onder oren krijgen, soms kan dat een "ongezouten" mening zijn want wij vertellen je echt wat wij er van vinden en ja, dat kan natuurlijk ook wel eens minder zijn. Ons oordeel is dat van deskundige leken (in ons team o.a. een artiestenmanager met meer dan 35 jaar ervaring; een radioprogramma-maker met meer dan 40 jaar ervaring; een ex-technicus van o.a. Normaal, Los Vast en diverse top100-orkesten)
Vergeet ook niet even onze Spelregels door te nemen.

JOUW CD OP CDRECENSIES.NL? DAT KAN! 

 

Van Dyck Inc. - Further On Up The Road

Meer dan 30 jaar geleden speelden er twee gitaristen uit Hamburg in een obscure blues-tent in Bremen, alwaar een schuchtere Hollander zich meldde, met de vraag of hij mee mocht zingen. Ik ga hier niet de hele avond beschrijven, maar bekende bands als de Backstreet Blues Band en JJ & The Shufle Kings waren het gevolg. Die Hollander was Nijmegenaar Jan rietdijk, die zijn heil in Duitsland had gezocht. Nu is daar, met een aantal van dezelfde muzikanten: Van Dyck Inc. Twee cd’s zijn er reeds uitgebracht, maar er wordt (helaas slechts) af en toe gespeeld. Of ik aan het laatste wat kan veranderen. Pfoeee.

 

 Dat kan nooit beloofd worden, maar laten we beginnen met de cd te beluisteren. Zou een mix moeten zijn van shufle, swing, second-line ritmes en ballads. Oftewel Americana. Op dat vlak hebben we natuurlijk in Nederland helden als BJ Baartmans, JW roy en Michael De Jong; Lastig te boeken is mijn ervaring, omdat het luistermuziek is. En de kroegbaas wil graag dat het een zwetende massa is, want dan stroomt de tap... Op de cd vinden we twee eigen nummers: Hard Time (van zanger Jan rietdijk) en It Ain’t Easy (van gitarist Werner Willms) en verder komen we o.a. John Hiatt tegen. Hard Time valt bij mij goed in de smaak; ook de zang van Jan (waarin ik kaz Lux en Joe Cocker hoor doorschemeren) is erg goed. Verrassend genoeg zijn de eerste twee nummers allebei fijne shufles, waardoor je wel bij de les wordt gehouden. Dan een bloedmooie uitvoering van Hiatts’ “Feels Like rain”. Loepzuiver, doorleefd en een goede uitspraak van de taal, wat in Americana belangrijk is. “It Ain’t Easy” is een chaotisch, rommelig nummer. Te vol gearrangeerd.

Maar dan weer verder, met “I Can Tell”: te weinig aandacht aan besteed lijkt het. Vlot gearrangeerd, maar het klinkt als: we-moeten-nog-een-nummer-hebben. Er staat nog wel een absolute beauty op deze plaat, n.l.”The Jealous kind”. Al met al een beetje een rommelige cd, maar wel met potentie. Er staan een paar geweldige uitschieters op, de rest is gewoontjes, maar wel goed gewoontjes. Kijk eens op www.vandyckinc.com als je meer wilt weten.

Ton Odijk

Uw reclame hier?

Dat kan, tegen een schappelijke vergoeding kan uw bedrijfslogo en eventueel wat tekstregels op deze site staan.
Ook als er geen rechtstreekse binding is met muziek kunnen wij misschien wat voor u betekenen.

Wilt u daar meer over weten neem dan even contact met de redactie op via de contact button.

Twitter Updates

No tweets found.