Welkom bij cdrecensies.nl

This is the place to be, tenminste, als je een eerlijke mening op prijs stelt  ????

Hier geven wij onze mening over cd's die wij onder oren krijgen, soms kan dat een "ongezouten" mening zijn want wij vertellen je echt wat wij er van vinden en ja, dat kan natuurlijk ook wel eens minder zijn. Ons oordeel is dat van deskundige leken (in ons team o.a. een artiestenmanager met meer dan 35 jaar ervaring; een radioprogramma-maker met meer dan 40 jaar ervaring; een ex-technicus van o.a. Normaal, Los Vast en diverse top100-orkesten)
Vergeet ook niet even onze Spelregels door te nemen.

JOUW CD OP CDRECENSIES.NL? DAT KAN! 

 

River Zydeco Band – Down The Line

“Café-zaal Het Vrolijcke Bockbier, met Karel, goedemiddag”
“Dag Karel. Je spreekt hier met Jo. Ik ben de manger van de River Zydeco Band.”
“Dat is fijn voor jou, Jo. Welke band zeg je???”
“De River Zydeco Band. Wij spelen al 25 jaar, door heel Europa. Ik vroeg me af of we een keer bij jou kunnen spelen?”
“Dat denk ik niet beste Jo. Want ik heb nog nooit van jullie gehoord, dus mijn publiek ook niet. Maar wat voor muziek maken jullie?”

De River Zydeco Band legt maakt het zichzelf niet makkelijk. De nieuwe CD Down The Line bevat uitsluitend eigen werk van zanger/gitarist Edwin Balogh (in een song bijgestaan met de teksten door Cees Emmen, die ook het voor zydeco onmisbare rubboard hanteert in de band. Dan is het ook nog eens een omvangrijke band: ik tel er 10. Feitelijk is de band een spinoff van de vroegere River band, wat een echte blues-band was. In de jaren 90 kwam de Cajun en Zydeco op in Europa, vanuit Engeland. Apart, want van oorsprong zijn het stijlen die hun oorsprong vinden bij de Fransen, die zich rond 1600 in Canada vestigden. In 1763 kwam Canada echter in Engelse handen, wardoor de provincie Arcadia Engels werd. De Arcadians (later verworden tot Cajuns) werden verscheept naar Louisiana, vanaf 1700 Frans gebied. In 1803 ging Louisiana over naar de Verenigde Staten (waar Napoleon  $ 15 miljoen voor beurde). De economie van Louisiana draaide voor een groot deel dankzij de slaven; mensen die zich alleen konden uiten door muziek te maken. Een leven van keihard werken en daarnaast creatief zijn, ook in het gebruik van instrumenten. Na de afschaffing van de slavernij ontstond er een gemengde samenleving van Creolen en Cajuns (het woord creool komt van het Spaanse Crayola, wat – gemengde kleuren – betekent), waarbij de Frnase invloeden bleven, ook in de muziek. Vandaar de belangrijke rol van accordeon en wasbord in de cajun en zydeco.

Vanuit die geschiedenis is de cirkel met de River Zydeco Band rond: er voor knokken, er voor gaan. En nog steeds vaak moeten uitleggen dat een optreden louter feest is, waarbij de zaal gegarandeerd op zijn kop gaat, met een zwetend en dansend publiek. Ook is daarmee duidelijk dat een zydeco-band nooit zomaar even weer een cd maakt. Daar wordt veel werk voor gedaan, de lat wordt altijd hoog gelegd.

Vertaald zich dat ook naar een product dat je als luisteraar graag in de speler stopt??

Het artwork van de CD is in ieder geval vast fantastisch. De bandleden zijn in een schitterende pose, kleding en achtergrond gefotografeerd, welke de hierboven geschetste cultuur ademt. Maar het gaat om wat we horen. Toch? Daarbij is er voor gekozen om zelf de opnames te maken, en die te laten mixen door Caspar Falke van de Silvox Studio, een grootheid op dit gebied. Ook Lenny Laroux en Allez Mama bijvoorbeeld nemen daar hun platen al op, sinds jaar en dag.

Het eerste nummer, de titelsong, vind ik een tikkeltje een misser; het zeurt iet wat door. Op de een of ander manier boeit het niet. Maar dan: in Long Time Ago gaan ze alle tien los! Saxofonist de sax is ook onontbeerlijk in de zydeco) Peter Schifferen eist de hoofdrol op, en doet dat perfect. In Dance The Zydeco, met een sterke autobiografische tekst, gaat het feest gewoon door. Een nummer waarin de bluesachtergrond ook te horen is; in een ander arrangement maak je hier een ook fijne shuffle van. Dan spring ik even naar Zydekosis. Weer een sterke, geinige tekst. Zoals blues-puristen zeggen dat je de blues niet zingt, maar de blues bent, zingt Edwin Balogh dat de band de Zydekosis heeft. De spijker op zijn kop. Je raakt er een keer mee besmet, en gelukkig kom je er dan nooit meer vanaf. Die besmetting krijg je makkelijk, er is geen medicijn tegen.

In Ode To You schittert Edwin ook op zijn akoestische gitaar. Een fantastische ballade; je kan je afvragen of hij met You zijn wederhelft bedoeld heeft, of ook de Zydeco, nu je weet wat zydeco is en met je doet. You are all that I want, zingt hij immers.

In het Franstalige Catherine Le Bleu verhaalt Cees heel kort en krachtig over een moordaanslag, welke werd overleeft doordat de kogel bleef steken op de brioche die Catherine had gekregen van haar minnaar. Maar gaat dit niet eigenlijk ook over de overlevingsdrang van de Cajuns? Over hun verborgen krachten? Dat zij tegenslagen te lijf gaan, en overwinnen?

De besmetting met zydekosis hoor ik ook terug in Vampire Fais Do Do: My Heart Stopped As My Blood Ran Cold,  That’s Why I’m Stuck Here Forever) de gezongen tekst wijkt iets af van de tekst in het boekje). Normaal boeien teksten mij niet zo; maar bij deze cd is het erg leuk om je daar eens in te verdiepen en ze na te lezen, wat dus gelukkig kan.

Bij Dance The Zydeco merkte ik op dat het in een ander arrangement zo een shuffle is; feitelijk kunnen alle nummers omgebouwd worden tot blues. Wat zeg ik? Deze vorm van zydeco IS blues. De River Zydeco Band gaat ook dwars door je lijf, door je ziel, door je gedachten.

De nummers die ik niet genoemd heb zijn net zo fijn als de andere. Ik heb er echter voor gekozen om ook wat over de zydeco te vertellen, omdat niet iedereen de achtergronden kent. Omdat Karel van Café-zaal Het Vrolijcke Bockbier ook nog wat opvoeding nodig heeft. Als boeker kan je dan ook kiezen voor de makkelijke weg. Gewoon zeggen dat Rowwen Hèze groot is geworden dankzij hun aftreksel van zydeco (want wat die band doet, lijkt er wel wat op, door de trekzak). Maar je kan ook de nummers Dance the Zydco en Zydekosis even op de mail gooien. Dan gaat hij wel overstag, mits hij het kan betalen. Er komt wel 10 man/vrouw tenslotte, plus de crew, geluid en licht. De volgende beer op de weg. Maar ook die beer zal de River Zydeco Band wel overwinnen. Dat is immers de beer die ze zelf op de weg laten lopen, dus die zal wel getemd zijn.

Al met al een cd waar iedere blues-fan ook voor zal vallen, mits je je er even voor open stelt. Doe maar, krijg je geen spijt van.

Ton Odijk

Uw reclame hier?

Dat kan, tegen een schappelijke vergoeding kan uw bedrijfslogo en eventueel wat tekstregels op deze site staan.
Ook als er geen rechtstreekse binding is met muziek kunnen wij misschien wat voor u betekenen.

Wilt u daar meer over weten neem dan even contact met de redactie op via de contact button.

Twitter Updates

No tweets found.