Welkom bij cdrecensies.nl

This is the place to be, tenminste, als je een eerlijke mening op prijs stelt  ????

Hier geven wij onze mening over cd's die wij onder oren krijgen, soms kan dat een "ongezouten" mening zijn want wij vertellen je echt wat wij er van vinden en ja, dat kan natuurlijk ook wel eens minder zijn. Ons oordeel is dat van deskundige leken (in ons team o.a. een artiestenmanager met meer dan 35 jaar ervaring; een radioprogramma-maker met meer dan 40 jaar ervaring; een ex-technicus van o.a. Normaal, Los Vast en diverse top100-orkesten)
Vergeet ook niet even onze Spelregels door te nemen.

JOUW CD OP CDRECENSIES.NL? DAT KAN! 

 

Mark Pontin Group - Textures

Deze uit Wales afkomstige groep bestaat uit drie jonge honden, in de klassieke bezetting: drums, bas, gitaar, zang (bassist en drummer doen ook backingvocals) aangevuld met keyboard en zijn dit jaar al geboekt op diverse grote festivals in Engeland, tevens inalisten in de talentenjacht “British Blues Awards”. Het is echter spijtig om te zien dat er alleen UK tourdata gepland staan en (nog?) geen op het vasteland van europa. “Textures”, de laatste cd, maar eens aan een grondige luisterbeurt onderworpen en dat levert het volgende op: Opener “Outside Inside”: mwah, te moeilijk nummer om mee te beginnen.

Geen groove, wel fijne instrumentbeheersing. Volgens de website hoort Mark Pontin thuis in de eredivisie van blues- en rockgitaristen; daar kan ik me al wel wat bij voorstellen. Pontin heeft een goede zangstem, die opvalt. Dan “Change”: Zo, die staat. Hier blijkt Mark Pontin te beschikken over een geweldig stembereik. Het nummer zou op het repertoire van bijvoorbeeld Venice niet misstaan. Fantastisch meerstemmige vocalen, ik hoor ook een dame voorbij komen. Grote complimenten voor het arrangement. Ik ben heel benieuwd hoe dit live uit de verf zal komen. Derde nummer, “Three Days” is een slepend nummer, maar toch geen ballad. Het fascineert, maar waarom, kan ik niet vastpakken. Drums en bas zijn nogal weggedrukt in de produktie, een echt gitaarnummer. Wel lekker. Verder met “Rising Up Before The Dawn”: Sterk, erg sterk; het kan zich meten met het beste van Little Steven en live uitgroeien (of is het dat al) tot een prachtige powerballad.

Pontin heeft het hele album zelf geproduceerd en ook op dat vlak echt vakwerk afgeleverd. “Delirious” pakt je daarna bij je ballen. Ik merk dat ik word meegenomen op een erg goed opgebouwde muzikale trip. Het is bluesrock, dat zeggen ze zelf ook, maar toch doet die term de band tekort, het is veel meer dan dat. Met “In The Middle” wordt het ineens partytime en ga ik de andere recensenten ook helemaal snappen. De composities zijn creatief, met inventieve instrumentale bruggetjes en spitsvondigheden. Het gitaarspel van Pontin is van een hoog niveau en absoluut niet cliché. Dit kan live zeker een sensatie zijn. Wanneer ze de live-set net zo opbouwen als de cd dan gaat iedere kroeg plat. Ook de overige zes nummers beoordeel ik zeer positief, maar die mag u zelf gaan beluisteren! Ik ga wat live-opnames krijgen van deze mannen, en dan gaan we kijken of we ze b.v. eens naar de Bel-Air kunnen krijgen en naar nog wat andere ijne tenten in het land uiteraard. Website: www.markpontingroup.com

Ton Odijk

Uw reclame hier?

Dat kan, tegen een schappelijke vergoeding kan uw bedrijfslogo en eventueel wat tekstregels op deze site staan.
Ook als er geen rechtstreekse binding is met muziek kunnen wij misschien wat voor u betekenen.

Wilt u daar meer over weten neem dan even contact met de redactie op via de contact button.

Twitter Updates

No tweets found.